دوران هخامنشی دورانی ویژه و سرنوشت‌ساز در تاریخ جهان، و عصرِ ظهور نخستین دولت فراگیر ایرانی است. دورانی که به خاطر متحد شدنِ تمام اقوام و قلمروهای فرهنگی ایران زمین و تاسیس دولتی یکپارچه که به سرعت ابعادی جهانی به خود گرفت، شهرت دارد. هرچند درباره‌ی فر و شکوه هخامنشیان و عظمت سیاسی‌شان سخن بسیار است، درباره‌ی دستاوردهای ایشان در زمینه‌ی تمدن و فرهنگ پژوهشهای اندکی وجود دارد. تمرکز قدرت سیاسی در ایران زمین و ظهور نخستین دولت جهانی، بی‌شک با پیکربندی و زایش نوع جدیدی از سوژه همراه بوده است، که می‌توان آن را به پیروی از رهبران نظام هخامنشی، “منِ پارسی” نامید. منِ پارسی، نخستین شکل از انسانِ ایرانی است که با خودآگاهی تاریخی و رمزگذاری‌ای درونزاد بر صحنه‌ی اسناد تاریخی پدیدار می‌شود. چنین می‌نماید که کوروش بزرگ بنیانگذار، و داریوش بزرگ نظریه‌پرداز و سازمان‌دهنده‌ی اصلی این هویت ایرانیِ آغازین باشد. چگونگی تعریف و رمزگذاری این منِ نوساخته، شیوه‌ی چفت و بست شدن‌اش با نهادهای اقتصادی و سیاسی، زمینه‌ی دینی و بافت معناییِ پشتیبان آن، و الگوهای بازنمایی آن در آثار هنری، موضوع اصلی این کتاب است. داریوش دادگر یکی از کتابهای مجموعه‌ی تمدن ایرانی است، و به همراه کتابهای تاریخ کوروش هخامنشی و اسطوره‌ی معجزه‌ی یونانی، دوره‌ی سه جلدی مربوط به عصر هخامنشی را تشکیل می‌دهد.

در نهایت خودت به تنهایی رنج می کشی. ولی در آغاز همراه کلی آدم دیگر هستی. وقتی بچه ات سرطان دارد٬ فورا به سیاره ی دیگری پرتاب می شوی: سیاره ی پسر های کوچک کله تاس. بخش سرطان اطفال. “سرطان اطفال” دست هایت را سی ثانیه با صابون ضد باکتری میشویی تا بتوانی از آن در های بادبزنی داخل شوی. روی کفشت سرپایی های کاغذی به پا میکنی. آهسته حرف میزنی. یکی از پرستارها می گوید: ” تقریبا همه ی این بچه ها پسرند. هیچ کس علتش را نمیداند. آمار این را نشان می دهد٬ ولی هنوز خیلی از آدم های بیرون این را نمی فهمند.”

اگرچه در رویدادهای وابسته به جنبش آزادی خواهی ایران در یکصد سال اخیر، بانوان ایرانی نقش کارآمدی داشته اند، ولی جنس زن و آثار وجودی او آنچنان در اسلام و فرهنگ جامعه اسلام زده ناچیز و بدون اهمیت نهادینه شده که شوربختانه از فعالیت های بانوان ایرانی در تاریخ جنبش آزادیخواهی در ایران دست کم در این مدت بغیر از موارد استثنایی کمتر سخن رفته است. بدیهی است که در رویدادهای وابسته به انقلاب مشروطیت در ایران (1911-1905) نقش دانش آموختگان، روشنفکران و بازاری ها به گونه بایسته به شرح درآمده است. ولی از نقش بانوان ایرانی که در رویدادهای وابسته به انقلاب مشروطیت ایران نقش برجسته ای داشتند، حق مطلب ادا نشده است.

رمان شوخی رمانی است در 7 فصل که هر فصل از زبان یکی از شخصیت ها بیان می شود . شخصیت اصلی کتاب مردی به نام لودویک است که در زمان جوانی کمونیستی سرسخت بوده ولی به خاطر یک شوخی ساده از حذب اخراج می شود و هرگز نمی تواند این اتفاق را فراموش کند او کینه اش را حفظ می کند و به دنبال انتقام است .
داستان تمرکز زیادی روی مایه های روان شناختی داره و اولا که نشون می ده شوخی های ساده چه بازی های بزرگی را ایجاد می کنند و از طرف دیگه نقش بخشش و کینه رو توی زندگی نشون می ده . می گه اگه از کسی دلخورید همون موقع بگید چون بعد از گذشت سال ها و حمل کردذن بار کینه زمانی می رسه که می بینید اون فرد و عقایدش عوض شده و عملا انتقام معنایی نداره !

این کتاب اولین رمان کوندرا هست و من شدیدا دوستش داشتم به نظرم از بقیه کارهای کوندرا زیباتر بود از بررسی عمیق روحیات شخصیت های داستان خوشم می یومد .

میرزا آقاخان سه مکتوب را بر همان اسلوب و سبک مکتوبات آخوندزاده نوشته و حتی بخشهایی از سه مکتوب بازنویسی مکتوبات آخوندزاده‌است. ولی در بسیاری از بخشها از جمله نقد ادیان و دشمنی با اعراب و ستایش فرهنگ باستانی ایران، قلمش راسختر، صریحتر و کوبنده تر بوده و گاه شور و احساسش بر منطق چیرگی یافته‌است. رساله صد خطابه که نیمه کاره مانده، اثری است اصیل که از سه مکتوب هم صریح اللهجه تر است. در واقع می‌توان گفت این دو کتاب تکمیل و نقطه کمال راهیست که فتحعلی آخوندزاده آغازیده بود. نویسندگانی همچون احمد کسروی، صادق هدایت، علی دشتی، صادق چوبک، محمد علی جمالزاده و… کم و بیش از آقاخان کرمانی تاثیر گرفته بودند ولی هیچکدام نخواستند یا نتوانستند به همین اندازه بی پرده و صریح اللهجه به مسائل حساس جامعه ایرانی بپردازند

شارلوت برونته ( زاده ۲۱ آوریل ۱۸۱۶ در تورنتون, همپشایر انگلستان – درگذشته ۳۱ مارس ۱۸۵۵ ) یک زن نویسنده انگلیسی بود. یکی از معروف‌ترین کتاب‌های وی جین ایر نام دارداو و دو خواهرش به نام‌های امیلی و آن نویسندگان شهیر انگلیسی هستند که به خاطر عمر کوتاهشان نیز مشهورند
برای ” دانلود رمان جین ایر” از میهن دانلود ادامه مطلب را مشاهده نمایید. ادامه‌ی مطلب

احمد شاملو این کتاب را نخستین بار در سال ۱۳۵۲ منتشر کرده و برای بخش‌های لازم، مانند شعر آمریکای سیاهان و شعر معاصر یونان، معرفی کوتاهی نوشته است .

ادامه‌ی مطلب

خلاصه داستان:

هولدن کالفیلد نوجوانی هفده ساله‌است که در لحظهٔ آغاز رمان، در یک مرکز درمانی بستری است و ظاهراً قصد دارد آن‌چه که پیش از رسیدن به این‌جا از سر گذرانده برای کسی تعریف کند و همین‌کار را هم می‌کند و رمان نیز بر همین پایه شکل می‌گیرد. در زمان اتفاق‌افتادن ماجراهای داستان، هولدن یک پسربچهٔ شانزده‌ساله‌است که در مدرسهٔ شبانه‌روزی «پنسی» تحصیل می‌کند و حالا در آستانهٔ کریسمس به علت ضعف تحصیلی (او چهار درس از پنج درس‌اش را مردود شده و تنها در درس انگلیسی نمرهٔ قبولی آورده‌است) از دبیرستان اخراج شده و باید به خانه‌شان در نیویورک برگردد.

ادامه‌ی مطلب

آن‌چه در طی این یادداشت‌ها آمده است، جستجویی است در تاریخ تصوف، با کوششی برای ارزیابی میراث صوفیه. قسمتی از این یادداشت‌ها، چند سال پیش، بی هیچ نظمی خاص و به صورت مقالاتی دنباله‌دار، در مجله‌ی یغما انتشار یافت و چون آن سلسله مقالات را بعضی دوستان پسندیدند و سودمند دیدند، دیگر بار طبع تمام یادداشت‌ها، به‌صورت کامل و مرتب، ضرورت تازه یافت و اکنون به گونه‌ی کتابی جداگانه – که چندین برابر مقالات مندرج در یغماست – به‌چاپ می‌رسد. البته ارزیابی میراث صوفیه و مطالعه‌ی تطبیقی در عرفان عام داستانی دراز است و حاجت به تحقیقات بسیار دارد. در این مختصر، نویسنده فقط خواسته است دورنمایی ترسیم کند از دنیای صوفیه و زشتی‌ها و زیبایی‌هایی که در آن است.

من نخستین کسی هستم که پس از مردن، زنده شده ام و ماجرای مردن و دنیای آخرت را بازگو می کنم. کاری که هرگز کسی قبل از من نکرده است و بعد از من هم احیانا نخواهد کرد. این که من مدعی هستم که خدا از آوردن و بردنم پشیمان شده یا خواهد شد، برای اینست که هیچوقت به عقلش هم نمی رسید که در میان آفریدگانش اعجوبه ای پیدا شود که بمیرد و دوباره به دنیای زندگان برگردد و شرح مردن و اوضاع و احوال دنیای پس از مرگ را برملا سازد. پرده های اسرار را کنار زند و واقعیتی را که همیشه پنهان بود، برای همگان آشکار سازد.